Hipoteza przyjęta na potrzeby niniejszej monografii sprowadza się do stwierdzenia, że zmiany w prawie karnym procesowym odnoszące się do możliwości przeprowadzania niektórych czynności procesowych na odległość z wykorzystaniem urządzeń technicznych zapewniających jednoczesny, bezpośredni przekaz obrazu i dźwięku (urządzeń elektronicznych) wykreowały nowy rodzaj czynności procesowych, które z uwagi na swoją odrębność formalną powinny być nazywane e-czynnościami procesowymi.

Zidentyfikowanie nowej formy czynności procesowych wpływa na ich ocenę w perspektywie zasad współczesnego procesu karnego. Przyjęcie założenia, że poprawność normatywnego ukształtowania e-czynności zarówno de lege lata, jak i de lege ferenda wymaga analizy tej nowej konstrukcji procesowej z punktu widzenia zasad procesowych, pozwala na prowadzenie badań z uwzględnieniem zawartości treściowej i znaczenia, jakie dla modelu procesu karnego mają: zasada prawa oskarżonego do obrony, zasada bezpośredniości, zasada swobodnej oceny dowodów, zasada ustności, zasada informacji, zasada kontradyktoryjności, zasada jawności oraz zasada ciągłości rozprawy.

Celem badań było również przedstawienie problematyki e-czynności procesowych na tle szeroko ujmowanych uwarunkowań technicznych w ramach postępującej informatyzacji wymiaru sprawiedliwości. Obie te kwestie nie mogą zostać rozdzielone, są ze sobą silnie sprzężone, a normatywny kształt e-czynności procesowych zawsze będzie ich pochodną.

Ze wstępu