Monografia ta wnosi istotny wkład do polskiej literatury dotyczącej bezpieczeństwa w regionie Azji i Pacyfiku. Po pierwsze, autor systematyzuje teorię równowagi sił, czyniąc ją wygodnym narzędziem analizy empirycznej. Po drugie, wypełnia lukę w badaniach, koncentrując się nie na samych Chinach czy rywalizacji USA-Chiny, lecz na politykach państw regionu - aktorów pierwszego planu, często pomijanych w polskich dyskusjach. Na podstawie przeprowadzonej analizy Tomasz Smura wskazuje, że równowaga sił to strategia Japonii, Indii oraz Wietnamu, podczas gdy Korea Południowa i Rosja nie prowadzą takiej polityki.

dr hab. Dominik Mierzejewski, prof. UŁ

Tomasz Smura stawia zasadnicze pytanie: Dlaczego państwa regionu w różny sposób reagują na wzrost potęgi Chin? Interesuje go w szczególności to, dlaczego część z nich sięga po klasyczną politykę równowagi sił, podczas gdy inne państwa wybierają strategie odmienne. Hipoteza autora głosi, że o wyborze decydują: historyczne doświadczenia, postrzeganie Chin przez elity i społeczeństwa jako państwa agresywnego i hegemonicznego oraz istniejące spory terytorialne. Analiza osadzona jest w paradygmacie realistycznym - ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji równowagi sił oraz teorii równowagi zagrożeń Stephena M. Waltera. Smura przekonująco dowodzi, że kluczowym czynnikiem kształtującym reakcje sąsiednich państw jest ich percepcja intencji Chin.

dr hab. Agata Wiktoria Ziętek, prof. UMCS