Prowadząc praktykę zawodową adwokat musi brać pod uwagę ryzyko wejścia w interakcję z procesem prania pieniędzy. Może do tego dojść przypadkowo lub z nieostrożności, w konsekwencji świadomego działania klienta dążącego do tego, by wykorzystać kompetencje i autorytet adwokata dla własnych celów. Osoby, które obracają nielegalnymi wartościami pieniężnymi same przecież decydują, ile ujawnią doradcy prawnemu, jak wykorzystają pomoc z jego strony i do jakiego stopnia włączą go w działalność operacyjną. Adwokat, który zetknie się z procederem prania pieniędzy, traci sporo ze swojej niezależności i wolności wykonywania zawodu. W systemie przeciwdziałania obrotowi środkami nielegalnymi na doradcę prawnego nałożono wiele obowiązków, które nie dają się pogodzić z poufnością relacji, jaka nawiązuje się między klientem a adwokatem i rodzą poważne dylematy zawodowe. Autor poddaje analizie praktykę adwokacką w zakresie, w którym pojawia się ryzyko kontaktu z obrotem środkami pochodzącymi z przestępstwa. Omawia metody rozpoznania tego ryzyka i zarządzania nim. Wiele uwagi poświęca też uwarunkowaniom odpowiedzialności, którą w tym obszarze ponosi adwokat oraz regułom, których przestrzeganie maksymalizuje jego bezpieczeństwo prawne.