Briggens House, niedaleko Harlow w hrabstwie Essex, był jednym z najważniejszych obiektów przejętych przez Kierownictwo Operacji Specjalnych (SOE) podczas II wojny światowej. Jego misją było wypełnienie dyrektywy Winstona Churchilla o "podpaleniu Europy" i początkowo służył jako ośrodek szkoleniowy dla Cichociemnych, elitarnych polskich sabotażystów, przygotowujących się do skoków spadochronowych do okupowanej przez Niemców Polski. Ponieważ aby uniknąć aresztowania, przesłuchania i egzekucji agentów potrzebne były fałszywe dokumenty tożsamości, SOE utworzyło na miejscu dział drukarski, a Stacja 14 stała się Sekcją Fałszywych Dokumentów.

To prawdziwa historia posiadłości i rezydującego w niej wysoko wykwalifikowanego personelu z czasów wojny, w tym brytyjskich oficerów, polskich agentów i kobiet z Oddziału Pielęgniarskiego Pierwszej Pomocy (FANY). Dla personelu służącego w Briggens House było to stosunkowo bezpieczne miejsce, ale napięcie rosło, gdy Polacy, walcząc o niepodległość Polski, konkurowali z gospodarzami o skąpe zasoby w ogarniętej wojną Wielkiej Brytanii.

Historyk zajmujący się SOE, Des Turner, wykorzystuje relacje z pierwszej ręki, wspomnienia i oficjalne dokumenty, aby ujawnić dawno zapomniane historie pełne tragedii, humoru i frustracji, oddając należne uznanie mężczyznom i kobietom z Briggens House, którym Ustawa o tajemnicy państwowej nie pozwalała nigdy opowiadać o swojej pracy w czasie wojny.